Auto’s restaureren? Ik moest even denken aan een boek van Louis Couperus “van oude mensen, de dingen die voorbijgaan”.
Maar het doel van het restaureren van die oude auto’s is nu juist dat ze niet voorbijgaan. Wat drijft ons met die oude auto’s en met het restaureren daarvan, waarom willen we die ouwe karren?Voor de fiscus is een auto vanaf 40 jaar een oldtimer. Youngtimers zijn tussen de 15 en 40 jaar oud, maar hebben geen specifieke regeling vanuit de fiscus. We zijn kennelijk dol op die oudere auto’s.
Het totale wagenpark groeide tussen 2019 en 2024 met zo’n 7%; het aantal oldtimers nam toe met 28% van 170.000 op 1.1.2019 naar 217.000 op 1.1.2024. Daarmee groeide het aandeel van de oldtimer in het totale personenwagenpark van 1,9 naar 2,3%.
Waarom willen we een oude auto?
Niet zomaar een oude auto maar een oldtimer, dat duidt op iets bijzonders, iets moois.
“Schoonheid ligt niet altijd in perfectie, maar juist in het verstrijken van de tijd”.
Vanuit cultureel perspectief kan het gaan om het behouden van cultureel erfgoed, van objecten met een prachtig design, van iconen van de industrialisatie en dan met name de auto-industrie. Respect en waardering dus voor het verleden. De beleving is dat die oude auto tenminste een echte auto is, en geen sfeerloos stuk moderne techniek: “A thing of beauty is a joy forever”. Dat argument van erfgoed is maar betrekkelijk overigens. De eigenaar mag dat vinden maar met zijn allen hebben we er niet zoveel aan als dat mooie erfgoed niet kan worden gezien, vooral binnen staat te schitteren. En vaak kan bij de exclusiviteit een klein vraagteken worden geplaatst, vooral bij auto’s die nog in grote aantallen rondrijden (of juist stilstaan). Van de door mij beminde DS (Citroën dus) zijn nog duizenden exemplaren aanwezig in Nederland (in allerlei uitvoeringen, en van wrak tot showroom-kwaliteit).
Vanuit psychologisch perspectief is de relatie tussen de liefhebber/eigenaar en de oldtimer zelf een interessante. Er ontstaat een sensatie, een ervaring bij het aanschouwen en gebruiken van die mooie te koesteren automobiel. We ervaren emoties, leggen via die auto een verbinding met het (en ons eigen) verleden: de auto van je vader, buurman etc., de aanblik en het geluid en de geur van die auto in de goede oude tijd. Nostalgie is een sterke prikkel, waardering voor dat verleden en wellicht ook het verlangen om dat verleden te doen herleven. Soms uit zich dit in de vorm waarin shows of meetings van bepaalde merken worden georganiseerd: bijpassende kleding, lunch/diner/champi etc. Het bezit op zich van een oldtimer veroorzaakt een gelukzalig gevoel (of is bezit juist het einde van het geluk?). Verlangen naar … is dan belangrijker. Een oldtimer kan een bijdrage leveren aan je identiteit, aan je imago; je laat zien waar je voor staat,
een bevestiging van gevoel voor stijl en historie, voor romantiek. De oldtimer is dan een blijk van jouw voorkeur, jouw financiële positie (vooral natuurlijk bij de echt zeldzame en kostbare exemplaren).
Kortom: We zeggen vaak: “beauty is in the eye of the beholder”. Dat is zeker waar maar die schoonheid en beleving van die auto zit net zo goed in andere zintuigen, in het brein en in de emoties van de aanschouwer.
De auto als basis voor “belonging” en “community”.
De oude auto is vaak een basis voor versterking van je sociale omgeving. Je komt via aanschaf, onderhoud etc. in aanraking met allerlei aanbieders (garages, handelaren, veilingen etc.) en vooral met gelijkgestemden. Denk aan mensen met eenzelfde auto (of andere oldtimers) en passie als jij.
Clubs (per merk en model) zijn er eindeloos. Die club is dan een ontmoetingsplek, er worden informatie en tips uitgewisseld, er wordt samen gesleuteld, gereden, geshowd. En misschien wel het belangrijkste: er wordt eindeloos gepraat, geoordeeld, gekeken en bewonderd (of afgekeurd). Er worden verhalen verteld over techniek, avonturen en reizen, “pech onderweg” “weet je wat jij moet doen…”. Tegenwoordig noemen we dat een community en zijn we bezig met “verbinden”.
Vanuit economisch perspectief kan een oldtimer (soms) goedkoper zijn dan een (bijna) nieuwe auto. Denkend aan de aanschaf, onderhoud, verzekering, waarde-behoud, belasting. In sommige gevallen kan die oude auto in waarde stijgen, kwestie dus van rendement (fictief of echt). Goed onderhoud en restauratie dragen bij aan waarde-behoud of -stijging.
En, je zou het bijna vergeten: het is gewoon lekker om in die oldtimer te rijden met alle sensaties die daarbij horen: geluid, geur, vibraties, snelheid (soms). Dat rijden kan gaan over een beetje cruisen en showen, kijk mij eens. Het kan gaan over dagelijks gebruik, een vakantie, een toertocht, een rally/puzzelrit. En je mag zo’n auto ook aanschaffen “voor de heb”, gewoon gaaf om te bezitten, weg te zetten in je garage, een showroom, een museum.
In een volgende blog ga ik in op de vragen rondom onderhoud en restaureren. Wat houdt restaureren in, wat zijn de alternatieven? Waarom restaureren we eigenlijk?
Hans Groenhuijsen, 6.2.2026.
T 06-52 58 95 85
M hans@hansgroenhuijsen.nl
I https://www.hansgroenhuijsen.nl
Linked https://www.linkedin.com/in/4fieldshansgroenhuijsen/
. automatisch mijn blog ontvangen? Meld je aan via “aanvraag artikelen” op:
https://www.hansgroenhuijsen.nl/inschrijven-kennisblogs/
. ©alle rechten voorbehouden Hans Groenhuijsen, 2026.
. Alle artikelen en blogs, zie: https://www.hansgroenhuijsen.nl/4-fields/ o.a. over de automotive sector, innovatie, over
klassieke auto’s, over ontwerp en schoonheid.
. afbeelding: Marc Vorgers en Hans Groenhuijsen.

